رسن

می‌شود رویاهایم واقعی شوند؟

او (در حالیکه دارد با گیره اش ذغالها را روی گاز جابجا میکند): ای بابا! میبینی جوونای مملکتو؟! ای بابا...ای بابا!

من (در حالیکه دارم مرغ سوخاری یخ زده را در ماهیتابه سرخ میکنم): آخه من نمیفهمم. چه فایده ای داره؟ یه فایده ی قلیونو شما به من بگو. یه فایده فقط! قول میدم بیام اتاقتون باهاتون بکشمش!

او (درحالیکه با دقت به ذغال نگاه میکند تا مطمئن شود به مرحله نهایی خودش رسیده): آرامش میده بابا؛ آرامش! من میتونم بهت بگم آرامشش اگه بیشتر از نماز  نباشه کمتر نیست!

من (درحالیکه در دلم بهش میگویم برو بابا چرت نگو): برو بابا! این چه حرفیه؟! هر یه وعده ش اندازه صدتا نخ سیگار ضرر میزنه به بدنت. بعد تو میگی آرامش میده؟!

او (درحالیکه ذغال را که روی زمین افتاده با کلافه‌گی برمیدارد): داشته باشه! اصلا تو بگو هزارتا نخ سیگار. اما گفتم بهت که آرامش میده به آدم. از نماز بیشتر نباشه کمتر نیست.

من (در حالیکه در دلم بهش میگویم برو بابا خدا عقلت بده): حیف نیست ضرر میزنی به این ریه هات؟!

او (در حالیکه ذغال آماده برای قلیان را برداشته و از آشپزخانه بیرون میرود): بابا این ریه ها قراره بره تو آتیش بسوزه دیگه! حالا چه سالم باشه چه خراب. بذار حالمونو بکنیم تو این دنیا!

من (در حالیکه دارم مرغ سوخاری را برمیگردانم تا ته نگیرد): ...

نوشته شده در شنبه 2 اردیبهشت 1391 ساعت 06:04 ب.ظ توسط ایمان تجملیان نظرات |

من: ناز بشم!

او: چی رو؟ برا چی؟ برا کی؟ حالت خوبه؟!

من: بابا خواستم یه یادی ازت کرده باشم! بده؟ عیبه؟ ناز نشم؟!

او: ای جونم! دادا همینکه یاد مایی کلی نازه! عاقبت به خیری ایشالا دعا بفرمایید.

من: به قول "س.ک": ایشالا سال جدید سال ازدواجت باشه!

او: داداش گفتم دعا کن؛ نه اینکه نفرین کنی! شوخی کردم! انشاءالله (غلیظ بگو!)

من: اننننننشااااااءءءءءالله...!

 

پ.ن.1: یه گفتگوی پیامکی بود بین من و یکی از دوستان نازِ روزگار!

پ.ن.2: سال نوتون مبارک! یه جایی دیدم که از قول حضرت علی (ع) نوشته بود: «روزی که گناه نکنی، همان روز عید توست.» مد نظرمون باشه ایشالا!


نوشته شده در شنبه 12 فروردین 1391 ساعت 10:56 ق.ظ توسط ایمان تجملیان نظرات |
او: این بازی Battle Field جدید رو دیدی؟
من: ندیدمش. اما در موردش شنیدم. ظاهرا توش به ایران حمله میکنن. درسته؟
او: آره بابا. به تهران حمله میکنن ناجور! اصلا محیط بازی تو تهران میگذره.
من: عجب! یه عکسم در موردش دیدم. نیروهای آمریکایی بغل برج میلاد بودن.
او: آره بابا! یک بازیه خفنیه! تو ایران ممنوعش کردن. دیروز رفتم انقلاب بخرمش، فروشندهه از پشت مغازش آورد گفت ده هزار تومنه. میگفت چندتا از مغازه ها رو لغو مجوز کردن واسه همین.
من: عجب! عجب! حالا چیکار کردی؟ خریدیش آخر؟
او: نه بابا! ده تومن همرام نبود. اما فردا حتما میرم میخرمش. باید چیز جالبی باشه!
من: اما شنیدم خیلی از ایرانی ها تحریمش کردن بازی رو.
او: آره. اما من نسخه های قبلشو بازی کردم حیفم میاد اینو نداشته باشم. تازه اینو بهت نگفتم. تو بازی، سربازای ایرونی، فارسی بهت فحش میدن! فک کن! خیلی کیف میده. بازی خفنیه!
من: عجب! عجب!
او: حالا به نظرت دقیق هست بازیش؟
من: باید دقیق باشه.
او: به نظرت سربازای ارتش و سپاه هم توشن؟
من: باید باشن دیگه.
او: بسیجی ها چی؟ اونام هستن؟
من: والا اونشو دیگه من نمیدونم!
او: وای اگه باشن چی میشه! همشونو به رگبار میبندم! اصلا واسه هرکدومشون یه آرپی چی میذارم کنار! خوبه؟!
من: ...


پ.ن: بازی Battle Field یکی از حرفه ای ترین بازی های action است که از سرسخت ترین رقیبان Call of Duty می باشد. در نسخه آخر این بازی، نیروهای حافظ صلح(!)، به ایران حمله میکنند.

نوشته شده در جمعه 27 آبان 1390 ساعت 06:24 ب.ظ توسط ایمان تجملیان نظرات |

Design By : Pichak